Teatr Yeta powstał w 2011 roku.

Mottem jego działalności jest zdanie ze „Scenariusza dla trzech aktorów” Bogusława Schaeffera:

„Bezmyślna sztuka, to kres sztuki!”

Nazwa zespołu pochodzi z argentyńskiego slangu lunfardo, którym posługują się „tangueros” – osoby zawodowo zajmujące się tangiem. Słowo „yeta” oznacza… każdą czynność przynoszącą pecha.

Pierwszy skład osobowy wyłonił się z zajęć warsztatowych, prowadzonych dla adeptów offowej Grupy Teatralnej „Dziewięćsił” (działającej w Łodzi w latach 1987-2012) przez – związanego z nią od 1991 roku, pedagoga, recytatora, aktora i reżysera, od 2006 roku instruktora dramy – Adama Wrzesińskiego.

Teatr YETA w pewnym zakresie kontynuuje działania GT „Dziewięćsił”: jest teatrem literackim, opiera swoje poszukiwania artystyczne o ciekawe teksty dramaturgiczne, głównie młodych, polskich autorów, ale w swej pracy sięga również po „znanych i uznanych” dramaturgów i literatów. W pracy warsztatowej główny nacisk kładzie on natomiast na proces kreowania postaci przez aktora i wpisanie tejże postaci we wspólnie budowane dzieło sceniczne.

Jako Fundacja jesteśmy przekonani, że umiejętności nabyte przez uczestników naszych warsztatów będą korzystnie procentowały w ich życiu zawodowym i prywatnym. Wierzymy też mocno, że integracja w grupach warsztatowych, nawiązane i pogłębione podczas zajęć relacje indywidualne i grupowe na poziomie osobistych spotkań z drugim człowiekiem, będą długofalowo oddziaływać na sposób postrzegania świata przez kursantów i przynosić korzystne zmiany w ich życiu

Wiemy też, z doświadczenia, że spotkania w ramach prowadzonych przez nas warsztatów wnoszą niezwykle wiele pozytywnych odczuć i sytuacji w naszym, prowadzących, życiu. Zarówno zawodowym jak i osobistym.

Zdecydowaną, świadomą i – raczej – dozgonną miłością zespołu instruktorów prowadzących Fundację jest Teatr. Dlatego nie cofamy się przed niczym (legalnym), co może urealnić nasze marzenia o własnym teatrze. O regularnym, repertuarowym wystawianiu swoich, zrealizowanych z potrzeby i pasji, spektakli. O możliwości spotkania z Widzem – Drugim Człowiekiem, któremu możemy przekazać swoją, rezonującą w nas, opowieść. Historię, która niesie ukojenie, nadzieję, radość, ale również stawia trudne pytania i – czasem bezkompromisowo – dotyka w Drugim Człowieku jego wrażliwości, delikatności i niepewności. Dlatego tworzymy kolejne spektakle, przyjmujemy do zespołu kolejnych ludzi, uczymy podstaw rzemiosła kolejne grupy adeptów.

Jesteśmy bowiem również zdeterminowani w działaniach na rzecz edukacji kulturalnej, warsztatów rozwijających umiejętności i talenty kursantów, a także otwierające w nich pokłady wrażliwości, delikatności i ciekawości świata, właściwe ludziom o artystycznych inklinacjach – niekoniecznie ukierunkowanych na drogę zawodowego rozwoju swoich zainteresowań teatrem.