Gra towarzyszy mi od dzieciństwa. Stale wymyślałam historie, przeżywałam je i opowiadałam z taką wiarą, że sama zaczynałam postrzegać je jako rzeczywistość. Nie było to kłamstwo, lecz potrzeba wyobraźni — tworzenia światów i stanów emocjonalnych. Dorastałam w twórczym środowisku: uczyłam się w agencji modelingowej, brałam udział w pokazach, szkolnych spektaklach oraz kabaretach. Od najmłodszych lat fascynował mnie człowiek — jego ruch, sposób mówienia, śmiech, to, co kryje się za emocjami i wyborami. Obserwowałam, powtarzałam, chłonęłam — czasem nie wiedząc, gdzie kończy się drugi człowiek, a zaczynam ja.
Świadomie do zawodu aktorskiego przyszłam dość późno — w wieku 24–25 lat. Rozpoczęłam naukę, pracę w teatrze oraz udział w produkcjach filmowych. To właśnie teatr stał się dla mnie przestrzenią prawdziwego odkrycia. Nauczył mnie pracy z emocjami — ich kontroli, przekazywania poprzez ciszę, spojrzenie i wewnętrzne napięcie. Jeśli kino wymaga precyzji i koncentracji, teatr oznacza pełne obnażenie, w którym nie da się nic ukryć. Aktor pozostaje tu w stałym dialogu z widzem, odczuwa jego reakcję i obecność. Ta żywa wymiana nadaje sens i motywuje do dalszego rozwoju.
Szczególnie pociągają mnie postacie złożone i niejednoznaczne. Role negatywne lub ambiwalentne wymagają głębokiego zanurzenia — aktor musi stać się jednocześnie sędzią, adwokatem i oskarżycielem swojego bohatera, by zrozumieć jego logikę i ból. To właśnie takie role najpełniej otworzyły mój wachlarz emocjonalny i stały się ważnymi krokami w moim rozwoju artystycznym.
Jestem osobą empatyczną i wymagającą wobec siebie. Aktorstwo to dla mnie proces bez końcowego punktu — nieustanny ruch, poszukiwanie i odkrywanie. Wierzę, że aktor ponosi dużą odpowiedzialność: poprzez teatr i kino ludzie przeżywają własne lęki, straty i nadzieje, doświadczają wewnętrznych przemian. Grając cudze życie na scenie, aktor może wesprzeć, zainspirować, otworzyć coś ważnego, a czasem nawet uzdrawiać. W tym widzę sens swojej pracy.
ROLE:
Biustyna w Córki Trygława
Dama w Noc tysiączna druga
Helena – żona w Człowiek, który chciał żyć drugi raz
Gala Diakonowa w Dalibóg, Dali!
Wiera w Epitimia
Sekretarka w Kadyks umiera